Τετάρτη, 10 Ιουνίου 2009

Γιατί δεν κινδυνεύουν ο ΣΥΡΙΖΑ, ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ, το ΚΚΕ, οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ και οι λοιποί συγγενείς


Πάντα κάποιος θα χρειάζεται για να προωθεί την παγκοσμιοποιητική ατζέντα: gay rights, αθρόα εισβολή λαθρομεταναστών στα εθνικά κράτη, αντιπατριωτισμός, αθρησκεία, αποδόμηση των παραδοσιακών αξιών κ.λπ.
Οπότε είτε με τη μία μορφή είτε με την άλλη, τα ίδια πρόσωπα θα συνεχίσουν να κατέχουν τα ΜΜΕ, τα πανεπιστήμια, τις σημαντικές οικονομικές μονάδες, τις διαφημιστικές εταιρείες και τις θέσεις-κλειδιά στην πολιτική. Μέχρι να έλθει μία ημέρα που θα αλλάξουν οι διεθνείς ιδεολογικές ισορροπίες. Τότε το συζητάμε. Αν γίνει...

1 σχόλιο:

  1. ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΗΘΟΥΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΤΣΕΒΑ
    “Οι Θεσμοί υπονομεύονται, οι αξίες διαβρώνονται, οι αρετές μυκτηρίζονται και οι πολίτες διασύρονται και εμπαίζονται.
    Είναι διάχυτο γύρω μας το πνεύμα του εκπεσμού και της σήψεως.
    Στον ιδιόμορφο πολιτικό και κοινωνικό μας περίγυρο εκκολάπτονται με ταχύτητα καταπλήσσουσα: Εταιρείες επαγγελματιών δολοφόνων κυνικοί απατεώνες, αδίστακτοι καταχραστές, εγκάθετοι ωτακουστές και πλήθος κοινών κακοποιών, που συνδέονται - και εδώ είναι η τραγωδία - με τις πολιτικές (στην ευρύτερη σημασία τους) και τις κοινωνικές δραστηριότητες των ημερών μας.
    Και μαζί με την δημαγωγική κενολογία, την αδίστακτη καπηλεία των ιδεών, τους λεκτικούς μύδρους, το αγοραίο υβρεολόγιο και τους εκατέρωθεν μειωτικούς χαρακτηρισμούς για τους πολιτικούς αντιπάλους συνθέτουν τα συνήθη δημοσιεύματα των ημερών μας!
    Κυριαρχούν σήμερα: η ανατροπή των αξιών της ζωής, η ασυνέπεια, η κενολογία και ο βερμπαλισμός, η ασυλία του θράσους.
    Και όλα αποκαλύπτουν την υποβόσκουσα κρίση: την υποβάθμιση των Θεσμών, την κρίση των αξιών, την δοκιμασία των συνειδήσεων.
    Η πολιτική και ιδεολογική παραπλάνηση, η αδίστακτη δημαγωγία, η εμετική κολακεία, η κυνική αδιαφορία για την άσκηση επιμελούς, αυστηρής και χρηστής διοικήσεως, ο ηθικός ξεπεσμός και η απροκάλυπτη διαφθορά στην ιδιωτική ζωή και στην διαχείρισητου δημόσιου τομέα είναι πλέον κοινή διαπίστωση!
    Και η έλλειψη όμως οποιασδήποτε διαμαρτυρίας και αντιδράσεως, ως εκδήλωση ηθικής υγείας, ευαισθησίας, υπευθυνότητος και αυτοσεβασμού των ταγών αυτού του τόπου και των διαφωνούντων εντίμων, είναι καθημερινή τραγική επαλήθευση του δεινού καταντήματος.
    Χάθηκε, μήπως, η αιδώς; Αλλά ‘το αιδείσθαι συνέχει την αρετήν” (Δημόκριτος).
    Και ο πολίτης, ο έντιμος, ο ελεύθερος και αδέσμευτος, δοκιμάζεται και ο λαός εμπαίζεται, λοιδορείται και μυκτηρίζεται!
    Παραμένουμε “μοιραίοι και άβουλοι” στον φρενήρη στροβιλισμό των σκανδάλων, της αλαζονείας, του αυταρχισμού και του αμοραλισμού που μας περιβάλλουν.
    Τι κάνουν όμως οι έντιμοι, οι εχέφρονες και ειλικρινείς ιδεολόγοι μεταξύ των πολιτικών; Γιατί ανέχονται, υπομένουν και σιωπούν; Πού πήγε ο υψηλός ιδεαλισμός των αγωνιστών της Δημοκρατίας;” (Σήμερα μόνον - πολύ όμως καθυστερημένα - ακούονται σποραδικές φωνές διαμαρτυρίας αλλά και ομολογίας πολιτικών!).
    Είχα αναζητήσει το ανθρώπινο ήθος στον βούρκο της υλικής και ηθικής εξαχρείωσης και είχα τονίσει ότι: ‘οι θεσμοί ατονούν, η πολιτική διαδικασία υποβαθμίζεται και ο λαός εθίζεται να μην εμπιστεύεται και να μην υπολήπτεται πλέον την ηγεσία του.
    Μέγας και σοβαρός διαγράφεται πλέον ο κίνδυνος, η διαφθορά, η κατάχρηση και τα σκάνδαλα να γίνουν θεσμός’!
    Και είχα ακόμη υποστηρίξει ότι: “δίδεται η εντύπωση ότι δεν έχουμε πλέον άσκηση της πολιτικής εξουσίας υπέρ του έθνους και του λαού, αλλά απόλαυση και νομή της εξουσίας για την ικανοποίηση προσωπικών και κομματικών συμφερόντων.
    Η εξουσία και η νομή της είναι πλέον αυτοσκοπός, με μοχλούς την απάτη των δημαγωγών, την συναίνεση των δουλοπρεπών, την ανοχή των αφελών και τον αυταρχισμό των τραμπούκων.
    Φοβούμαι ό η ελληνική κοινωνία των ημερών μας - με τον βαθύ μετασχηματισμό της, τις πικρές απογοητεύσεις της, τις δομικές και θεσμικές αλλαγές της και τους έντονους προβληματισμούς της - διέρχεται ήδη αυτόν τον θανάσιμο κίνδυνο’
    Για την αντιγραφη Δελφικός

    ΑπάντησηΔιαγραφή